In het zuidwesten van Marokko (Agadir) staan zo’n 20.000 arganbomen. In Algerije staan er ook nog een paar. Vroeger kwam de boom voor in het gehele noorden van Afrika, waar hij zich thuis voelt in het bijna woestijnklimaat. De bomen zijn bestand tegen langdurige droogte en de hitte van de oprukkende Sahara. Ze wortelen zeer diep en worden zomaar 200 jaar oud. In het oude testament werden ze al beschreven en nu is het een bedreigde boomsoort, beschermd door de Unesco.
De bomen worden gekoesterd. De Berbers weten al heel lang dat de arganboom een leverancier is van gezonde en lekkere olie.

De arganboom draagt groene vruchten die een beetje op olijven lijken, maar ronder en groter zijn. De vrucht van de arganboom bestaat voor een deel uit vruchtvlees dat geiten lekker vinden (daarom zie je wel eens plaatjes van geiten in een argan boom). Voor menselijke consumptie is dat vruchtvlees niet geschikt. Maar in de vrucht zit een noot met pitten (maximaal 3).
Het winnen van olie uit deze pitten, daar gaat het om. En dat gebeurt op een heel speciale manier, dat lees je hier